11 januari 2023

Nummer 1.196

“Ik grijp vaak naar boeken die aantonen dat de verrijzenis een historisch feit is”

Er wordt wat afgelachen tijdens het interview met schrijver-columnist Christophe Vekeman. Net als in zijn boeken waar zijn personages op een vaak klungelige manier naar verlossing zoeken. Zo wil hij de lezer troost bieden, zegt hij in Tertio nr. 1.196 van 11/1/’23: ‘Als iemand zich kan herkennen in een personage dat even ongelukkig is als hijzelf maar hij moet er toch mee lachen, dan kan hij zijn eigen misère relativeren’.

Johan Van der Vloet

cover Nummer 1.196

Naast zijn werk voor Klara en de wekelijkse columns in DS Weekblad legt Christophe Vekeman zich momenteel toe op religieuze poëzie. De werktitel van de bundel is Gezangen, omdat het een soort van gospelgedichten zijn. “Sinds ik gestopt ben met het schrijven van fictie wil ik op zoek naar de waarheid. Afgelopen zomer heb ik de hele Bijbel gelezen, wat ik tot mijn stomme verbazing nog nooit had gedaan. Ik heb een grote interesse voor populaire theologie. Iedere nieuwkomer met een literaire interesse komt dan uit bij C.S. Lewis. Ik ben dusdanig in de ban van zijn werk dat ik begin deze maand zijn graf ga bezoeken in Oxford.”

Waarom koos u voor het schrijverschap?

“Ik ben als kind beginnen schrijven uit verveling. Ik was nogal eenzaam en schrijven was voor mij een ontsnappen aan de realiteit die mij was opgedrongen. Mijn schrijverschap is geboren uit het ongenoegen dat je je leven niet te kiezen hebt. Literatuur is mijn weerwoord daarop: ik kan mijn eigen werkelijkheid scheppen en verfraaien door  haar stilistisch te lijf te gaan. Daarom ben ik van meet af aan een  stilist geweest. Ik probeer avonturenromans te schrijven, in de zin dat ik van elke zin een stilistisch avontuur wil maken. Ik presenteer lijdende personages op zo’n manier dat de lezer er plezier aan kan beleven. Als iemand zich kan herkennen in een personage dat even ongelukkig is als hijzelf maar hij moet er toch mee lachen, dan kan hij zijn eigen misère relativeren, al was het maar  uit leedvermaak met zichzelf. Ik wil op die manier troost bieden aan de lezer.”

“Wat mij altijd heeft aangesproken in het katholicisme is wat andere mensen juist ervaarden als hypocrisie: het enerzijds-anderzijds-denken, de zogenaamde tsjeventaal. Ik vind dat een geweldige kracht”, zegt Christophe Vekeman. © jvdv
Afbeelding
“Ik grijp vaak naar boeken die aantonen dat de verrijzenis een historisch feit is”