4 januari 2023

Nummer 1.195

Eén les uit koloniaal verleden: nooit meer dergelijk onrecht

De pijnlijke afgang van de Congo-commissie doet nog eens beseffen hoe moeilijk het in België ligt om met het eigen koloniale verleden in het reine te komen. Nochtans is samen met de Congolese bevolking aan een betere toekomst werken de beste manier om dat te doen, stelt ontwikkelingstheoloog Marti Waals in Tertio nr. 1.195 van 4/1/’22.

Marti Waals

cover Nummer 1.195

Hoewel ook de missionarissen die Vlaanderen uitzond, zich als kinderen van hun tijd vanzelfsprekend tot taak stelden de Congolezen te ‘beschaven’, waren vooral zij toch de eersten die zich, naast hun pastorale taken, inzetten voor de meest elementaire noden van de lokale bevolking. Dit kenmerkt een groot deel van de missionaire en kerkelijke inzet en de vele sociale initiatieven, gaande van het netwerk van scholen, gezondheidscentra en ontwikkelingsprojecten tot en met de bewustwording van de bevolking rond de democratische principes en het kiesproces, en de moedige, vaak ‘politieke’ opstelling van huidig kardinaal Fridolin Ambongo Besungu. Tot op vandaag is dat alles van grote waarde en betekenis voor het leven van de gewone Congolezen. Zij liggen absoluut niet wakker van de uitkomst van de Kamercommissie, van het verschil tussen ‘diepe spijt’ en ‘excuses’, of van herstelbetalingen (“In wiens zakken zouden die weer terechtkomen?”, vragen ze me). Maar als we uit het koloniale verleden één les mogen trekken, dan is het toch dat dergelijk onrecht nooit meer mag gebeuren en dat we van de historische verbondenheid tussen België en Congo gebruik moeten maken om samen aan een betere toekomst te werken.

De gewone Congolezen hopen stellig dat ze ondersteund worden in hun rechtvaardige strijd, zodat ze hun rug kunnen rechten en werken aan een betere toekomst, zegt Marti Waals. © mw
Afbeelding
Eén les uit koloniaal verleden: nooit meer dergelijk onrecht