Tertio 1007 - Eerbetoon uit onverwachte hoek

Column Désanne van Brederode

Eerbetoon uit onverwachte hoek

Er is een tijd geweest dat ik vaak moest uitleggen hoe het toch kon dat ik had gestudeerd én gelovig was. Scherpe vragen, verhoren. Hoon soms, die ik over mezelf had afgeroepen door mijn zoektocht binnen het christelijke, katholieke geloof in een roman te gieten. Ja, het verhaal was verzonnen, maar de religieuze worstelingen en ontroeringen van de hoofdpersoon waren dat niet – hooguit had ik ze extremer gemaakt: de verbeelding als een laboratorium waarin ik kon experimenteren met die gevoelens en ideeën. Wat ik na het schrijven had overgehouden, was simpel: een dusdanig sterke bewogenheid bij de verhalen over Jezus, over zijn woorden, parabels, daden, dood en opstanding, dat ik me eraan wilde verplichten. Om zelf in beweging te komen, te blijven. Navolging, zoiets. Jezelf steeds weer (laten) bevrijden van veilige, ijdele zekerheden en de balk in je eigen oog. Opdat je met je hart leert zien.

» Meer lezen (pdf, enkel voor abonnees)

Tertio in je mailbox

Geef hieronder je e‑mailadres in en blijf als eerste op de hoogte van Tertio inhoud.

Ja, ik geef mijn toestemming om mijn naam- en adresgegevens, telefoon en email, op te nemen in het bestand van het christelijke opinieweekblad Tertio, Louis Frarynlaan 75, 2050 Antwerpen. Ik heb het recht op toegang tot, verbetering of schrapping van die gegevens. Mijn gegevens worden niet aan derden doorgegeven. ​