Banner Rondetafel 2014
TERTIO Geloofwaardig
Home HomeTertio TertioAbonneren AbonnerenBoeken BoekenArchief ArchiefContact Contact

Standpunt:

Kerkcrisis verbergt geloofscrisis

 
Geert De Kerpel | Op de maandelijkse bijeenkomst van de Belgische bisschoppen staat morgen een – zeker voor die vergadering – niet zo alledaags agendapunt. Want de initiatiefnemers van de petitie Gelovigen nemen het woord komen langs om hun manifest te overhandigen, samen met de 8.232 handtekeningen die ze daarvoor in de voorbije maanden wisten te verzamelen.

De tekst verwoordt de aanklacht tegen ‘parochies zonder priester, eucharistievieringen op ongeschikte uren en gebedsdiensten zonder communie’. De ondertekenaars roepen op dat te verhelpen door onder meer de leiding van plaatselijke gemeenschappen, zoals parochies, niet langer alleen aan priesters toe te vertrouwen, leken toe te laten voor te gaan in zondagsvieringen en het priesterambt voor gehuwden en vrouwen open te stellen.

Meer dan achtduizend mensen die een petitie tekenen, is niet niets. Voor zo’n oproep is dat in onze contreien zelfs ongezien. De Tertio-redactie achterhaalde (zie blz.4) dat één op de tien Vlaamse diocesane priesters, diakens, parochie-assistenten en pastorale werkers bij die ondertekenaars is – bij de religieuzen is dat nauwelijks 1 procent. Dan kan je spreken van een signaal, ook al kun je evengoed stellen dat negen op de tien pastorale vrijgestelden in Vlaanderen niet ondertekenden. Wat steun voor het manifest dan weer niet uitsluit. Het debat leeft, zoveel is zeker.

Dat tonen ook de vele bijdragen en reacties die we ononderbroken publiceerden sinds de petitie halfweg november begon te circuleren. Tertio heeft daarmee met overtuiging zijn taak opgenomen als uniek christelijk opiniemedium in Vlaanderen. U kan overigens alle bijdragen herlezen op onze website.

Hoe dan ook, of je nu voor of tegen de voorgestelde maatregelen bent, de katholieke kerk in onze streken verkeert in een grote crisis. Te vrezen valt dat zij die kerkbetrokken zijn en ter plaatse meer dan wie ook de problemen en uitdagingen ervaren, daar zo door worden benomen, dat ze niet meer toekomen aan het stilstaan bij een nog veel fundamentelere crisis: die van het wegdeemsteren van het christelijke geloof zelf. Niet alleen de instellingen zijn in crisis, maar de bodem zelf waarop ze zijn opgetrokken, zinkt onder onze voeten weg.

Wie gelooft nog werkelijk de aloude joods-christelijke overtuiging dat niet de mens God vindt, maar dat het omgekeerd God zelf is die op zoek is naar mensen, zich aan hen laat kennen (openbaart) en hen roept? Wie gelooft nog dat de kerk een vergadering is die God zelf tot stand brengt? Wie gelooft nog in de centrale plaats die bij dit alles de viering inneemt van de eucharistie op de dag waarop de Heer is verrezen?

Nadenken over de kerk is, hoe begrijpelijk ook, niet in de eerste plaats nadenken over hoe ze vandaag en morgen dient georganiseerd te worden met het oog op de hedendaagse religieuze behoeften. Nadenken over de kerk is eerst en vooral nadenken over de kern van het christelijke geloof. Of zich afvragen – om het met de titel van het bekende boek van de Duitse theoloog Gerhard Lohfink te formuleren –: heeft God de kerk nodig?

Uw reacties zijn welkom op geert.dekerpel@tertio.be

 Toon alle artikels van dit nummer
 Terug naar het overzicht